Huf, ben ve düzen…

Yazar: admin | Yayın Tarihi: 22 Ekim 2009 | Yorumlar: 3 Yorum
Kategori: Genel

yaşarken gömdünüz hepimizi
suçumuz bu semti sevmek mi
delikanlılık zor’da kaçmak değil ki
sevmek yanlız cefa çekmek mi

üzülmee! YALI çeker cefayı
bu kalpler hep buruk kaldı
niyetim aşkımı anlatmaktı
gizli gizli ağlamamaktı

ağladık bu akşam sevginle
güzelyalı sahillerinde
bir anda gözüm kaydı klübe
göz göz çektim kendi kendime

Güzel bir Göztepe bestesiyle başladık ama yazının Göztepe ile pek alakası olmayacak…

Sarım dersinde her zaman olduğu gibi zorunlu olduğumuz çizimleri yapıyorum. Hoca tek tek sıraları gezerken herkese bir kulp takıyor ve bende hakkıma düşecek kulpu bekliyorum. Nitekim hayatım boyunca sarım dersini sevmedim, sevemeyeceğim ve sevilmeden yapılan işlerden de pek düzen beklenmez…

Bana ne takıcak diye beklemekteyim…

Geldi, kontrol ediyor…

- Defterin çok düzenli

+ Ehe.. ( zordan bir gülümseyiş ve hadi geç dalganı diyorum. ) Gerçekten mi?

- Evet, sınıfta tutmana rağmen çizimlerin çok güzel ve düzenli olmuş…

+ Abartmıyorum hayatım boyunca ilk kez bir hoca düzenli defter tutuyorsun dedi.. Ki bu herif doç. dr. yani defterden anlayacak statüde…

Hoca gidiyor ve acayip bir şey oluyor. ( bende sonradan farkettim. )

Cetvel kullanmadan çizilebilecek şekilleri bile cetvelle çiziyorum. Kendime geldiğimde şekiller bitmiş oluyor ama güzel de oluyor. ( Tamam, güzel oluyor ama kendime yakıştıramıyorum bunu… )

Konu 2

Kütüphaneden üç süper kitap aldım, okumanın ve entelleşmenin doruklarına ulaştım. Kendimi Hıncal Uluç gibi hissediyorum. Her konuda danışılacak biri olmuşum gibi kendimi bilgi deryasının içinde hissediyorum.