Yukardaki şey…
Ne olduğunu bilmiyorum, yazımla alakası yok sanırım.

Biriyle konuşuyoruz geçen gün, sevdiğim bi’ arkadaşım…
Derken kendimizi acayip bir yerde buluyoruz. Şiirlerle başlayan bu güzel konuşma çok farklı yerlere taşımış bizi…
Aynı konu hakkında öyle zıt hayallerimiz var ki anlattıkça genişliyor hayaller… Yeni boyutlara geçiyor düşünceler…
O an bir odadayız, basit dört duvar.
Aynı zamanda uzaktayız oradan…
Elimizde demli çayımız, televizyon kapalı…
Bilgisayar başka odada…
Önümüzde satranç tahtası
Hamle yapıyoruz karşılıklı…
Her hamleye karşılık geliyor akıllıca…
Setler çekiliyor ” Şah ” ın önüne…
Çok hızlı çalışıyor iletişimden sorumlu sinirler…
Kıvrımlar yeni satranç tahtasını açıyor, bir sonraki hamleye göre diziyor taşları…
Bitiyor oyun, devam ediyor muhabbet…
Duvarların içinde ve duvarların çok ötesinde…
Biri giriyor odaya, kara elbiseler içinde…
” Ezel ” diyerek basıyor kumandaya…
Bir görüntü oynuyor ekranda…
Beyin ona odaklı…
Duruyor hayat, başlıyor ” Ezel ”

ezel severler kusura bakmasın, hala bunu izlemesine şaşıyorum insanların…