Geçen gün karşı şeritten giden dolmuşu durdurmaya çalışırken el kaldırdım ve aynı zamanda ” Hey ” diye bağırdım. ” Hey ” ne lan?

Türkiye’de yaşıyorsun…

Bunun yerine; Kaptan, usta, abi, reis vs kullanılabilirdi. Hey biraz garip kaçtı, hoş dolmuşa bindiğimde kimse şaşkın şaşkın yüzüme bakmadı, anlaşılan o ki herkes kendi halindeydi.

Geçen devran telefonla arıyor, bende diziyi yeni izlemişim, telefonu şöyle açıyorum ” hi bro ”

hi dude.. diye karşılık alıyorum o ayrı…

Bunu salt özentilik ile ilişkilendirmek doğru olmayacaktır, bu biraz ortama ayak uydurmayla alakalı bir durum sanırım. Ankara’ya ilk geldiğimde bebe lafına da alışmıştım mesela…

Son zamanlarda fark ettiğim ve düzeltme çalışmalarına girdiğim bir diğer kelime ise ” kardeş ”

İzmir’de söylesem garip kaçar diye düşünüyorum.

Kişisine göre; Aga, hacım, hafız, kardeş falan diyorum. Herkesi bu lafların etrafında kategorilere böldüm ve ona göre davranıyorum. Yakında bu konuda istatistiksel bir çalışma da sunabilirim. Aga dediğime aldığım tepkiler falan diye…

Son olarak, how i met your mother dizisinin 2. sezonunu da bitirdim ve gayet beğendim.

Sorun şu ki barney isimli karakterin yaşamı ıssız adam karakterine benzeyecek diye korkuyorum.