Yazar: admin | Yayın Tarihi: 10 Eylül 2009 | Yorumlar: 10 Yorum
Kategori: Genel

Bir hafta aradan sonra çim sahalara döndüm. Bu hafta sayıca eksik olmamıza rağmen hiç yorulmadım. Yaz ayı gerçekten bitmiş gibi..

Abimle ayrı takımlara düştük ki bu benim için büyük bir şans… Ne zaman topu ayağıma alsam ilerde onu görüyorum ve başlıyor vıdı vıdı…

Karşı karşıya geldiğimiz ender maçlardan olması sebebiyle ne zaman karşı karşıya gelsek hırs yapmaya başladı.
Görmelisiniz ama top bende olduğu halde geçemiim diye bir sağ yapıyor bir sol, topu yöneten benim.. Gülüyorum ve ardından pas vermek zorunda kalıyorum. Sanıyor ki onu geçemiyeceğim..

Bu hafta abimlerin ofisten bir eleman gelmiş, çocuk gibi..
Adama top çarptı, arkadaş gerçek maç mı yapıyoruz biraz yavaş vurun şu topa diyor. O derece yani..
Birine de faul yaptı diye bağırdı. En sonunda da bana ” pas versene arkadaşım ” dedi. Arkamda duruyor, hiç ses çıkarmıyorsun top gidince pas mı istiyorsun? dedim ki çok haklıydım. Ayrıca en sevmediğim şeyde maçta vır vır öten insanlardır. Ben gidiyorum, olmaz böyle şey, adama bir şey söylenmiyor, dedi. Gitti herif.. şaka gibi..

Çocukluğuma gittim hemen… Abartısız hergün maç yapardık…
Bir gün yine mahalledeki arkadaşlarla toplandık maç yapmaya gidiyoruz, yukardan bir abla kocası adına bağırıyor, eşim de sizle maça gelebilir mi? diye..
Oha lan diyorum içimden.. Aynı zamanda da gelsin tabi abla nolcak diyoruz…
Geldi abi, o gün de pis yenildik… Adamda nasıl bir enerji varsa sıcağın alnında deli gibi koşuyordu. Enerjini sakla diyecek oldum, bana mı kaldı canım dedim içimden..

Kolasına maç yapardık, baktık yeniliyoruz bizim arkadaşlardan biri çirkeflik yapar karşı takımdan birini döverdi maç biterdi. Biz yeniyorsak o kolayı genelde alırdık.. Ne üçkağıtçıydık küçükken…

Bir gün boncuk tabanca çetesi kurduk, hepimizin boncuk tabancası ve bisikleti var. Sokaklarda geziyor, artistlik yapıyoruz.
Bir gün abimin arkadaşlarından birini gördük, o zamanlar samimi değiliz heriftede bisiklet var. Kenara sıkıştı çocuk, silahları doğrulttuk.. ” bir tane boncuk gelsin ebenizi … ” dedi. Birbirimize baktık ve ardından sıkıp her zamanki yerde buluştuk..

Çocuğu uzun zaman görmediğim için dayak yemedim. Diğer arkadaşları bilemem..

Başka bir paylaşımımı inceleyebilirsiniz

« 9 Eylül 1922 İzmir’in kurtuluş yıldönümü… 9 Eylül 2009

ve sen ben değirmenlere karşı… »