İzmir’i fazlasıyla seven biriyim. Her daim İzmir hakkında tartışmalarda safımı alır, savunmamı yaparım. İzmir hakkında kitap gördüğümde dayanamaz cebimdeki son parayı veririm.

Üçüncü KILIÇ adlı kitabı da bu şekilde almış, kurtuluş savaşı sırasında yaşanan bir üçüncü kılıç olayından haberdar olmuştum.

Buhara Cumhuriyeti, Türkiye’ye üç adet kılıç hediye ediyor. Bu kılıçlardan biri Mustafa Kemal Atatürk’e, Biri İsmet İnönü’ye verilirken sonuncusu da İzmir’e ilk girecek olan askere verilmek üzere bekletiliyor. Türk ordusu İzmir’e ulaştığında ilk işleri Hükümet konağına çıkıp Yunan bayrağının yerine Türk bayrağını dikmek oluyor.

İzmir’e ilk giren asker de Yüzbaşı Şerafettin Bey oluyor ve üçüncü kılıç Şerafettin bey’e veriliyor. Soyadı kanunuyla birlikte Şerefettin bey’e İzmir soyadı verilmiş, kaynaklarda her iki türlü de çıkabilir.

Kitabın tanıtımından bir bölüm alıp yazıyı noktalıyorum.

Biz yine ilerliyorduk. İzmir sokaklarına girdik. Birinci kordona çıktık. Kordonda silahlı yüzlerce düşman subayı ve askeri ile karşılaştık. Tereddüde yer yoktu. Kılıç çeeek… Dört nala! … komutunu verdim. Rüzgar gibi geçiyorduk… Karantina binasının önüne vardığımız zaman üzerime bir bomba atıldı. Bindiğim atın karnı parçalandı. Ben de yüzümden ve omzumdan yaralanmıştım. Üstüm başım kan içinde kalmıştı. Önem vermedim. Yine: İleri.. diye seslendim. Ölsem de ne gam! … İzmir’i kurtarmıştık ya İzmir’e girmiştik ya… bu şerefin öncüleri biz olmuştuk ya..

Nihayet Hükümet Konağına geldik. İçeriye girdik… Hemen balkona koştum… Halk Hükümet Konağının önünde toplanmıştı. Hala asılı duran Yunan bayrağını derhal indirdim. Halkımızın öpe öpe getirdiği şanlı bayrağımızı aldım, önce öptüm öptüm… öptüm… Yüzümdeki kanlar ve gözyaşlarım ayyıldıza bulaşmıştı… Sonra O’nu Hükümet Konağına, Yunan bayrağının yerine çektim. Artık, hiçbirimiz gözyaşlarımızı tutamıyorduk. Dünyanın en şanslı ve en mesut insanı bendim…