Hayatımın her anında birinin elinde kitap görünce ” ne okuyormuş lan bu ” diye düşünürüm. Düşünmekle kalmam o kitabın ismini görebilmek için çeşitli tiplere girebilirim. Bu marjinal tipler öyle kitaplar okur ki ” nerden bulabilirim bunu ” diye sabaha kadar düşünürüm. Öyle ki kitabın isminde üç bilinmeyen kelime geçer, kitap hem eski hem yeni görünür. Böyle bandroller olur ya hafif oynatınca şekil falan değiştirirler onun gibi…

Ben biliyorum havası yaratmak için bilinmeyenlere gitmek gerekir..
Bizim okuduğumuz kitaplara bak..
Olasılıksız mesela…
En takozumuz bile okumuştur. Marjinal tipler bunları okumaz arkadaş!.. Adam bilinmeyeni okur. Belki de en iyisi budur ama olasılıksız gibi içki sofrasında meze olmaz o kitaplardan..

Bir ” Oktay Sinanoğlu ” mesela tanımayan yoktur bizim okulda… Bir şey konuşulur hemen biri alıntıyı çakar ” Oktay Sinanoğlu şöyle demiş ” ee kanka, diyebilir.

Nietzsche ( ismi bile zor ) şöyle demiş diyen yok!.. Olamaz arkadaş, çok bilinmeyen biri olmamasına karşılık okumayız biz…

Bu tarzla da alakalı tabi.. Ben Türk siyasi tarihine bayılır(d)ım. Artık roman istiyorum.

Adam klasik okuyor, nedir klasik hemen akla gelen? Suç ve Ceza..

İşte onu okumuyor gidiyor dostoyevski’nin , tolstoy’un en bilinmedik kitabını buluyor. Çat diye koyuyor masaya, vay yavrum, adam okuyor diyorsun…

Kitapla yapılan karizmaya karşıyım. Okula kitap götürürsem o gün çantayla giderim.

Konu okunmamışları okumayaydı.

O halde marjinal arkadaşlar bizle ” bu kitapları nereden bulacağımız ” bilgisini paylaşsınlar…

Beni okuyan marjinal biri varsa tabi..

( haspam’dan şüpheleniyorum. )