Yazar: admin | Yayın Tarihi: 29 Aralık 2009 | Yorumlar: 6 Yorum
Kategori: Genel

Kitap okurken, ders çalışırken gözlük takan insanlar olur ya, çok imrenirim onlara… Neden bilmiyorum, küçükken göz dinlendirici gözlük almıştım, annem gözlerimi bozar diye takmama izin vermemişti. Oysa ki onu taksam şuan oxford’da fln okuyordum. Gözlüğü taktığım an elime geçirdiğim ilk kitabı öylesi bir şevkle okuyordum ki bunu tarif edecek kelime henüz bir yerlerden türetilmemiş…

O yüzden özenirim bu tür gözlüklü arkadaşlara…

Dün kalktığımda canım kahvaltı yerine pizza çekti. Burda ( ankara – yenimahalle ) pizza pizza ve türevi güzel pizzacılar olmadığından dandik olduğunu önceki alışverişlerimde kavradığım yere sipariş verdim. Sipariş sırasında da ketçap ve mayonez rica ettim. ( bunun nedeni adamın ketçap ve mayonez’i fazlalık olarak görüp pakete koymaması )

Neyse pizza geldi, karnım da aç…

2 paket çıktı poşetten biri büyük ( pizza paketi ) diğeri de küçük…

Yok artık, diyerek küçük olanı açtım.

Abartmıyorum, adam ketçap ve mayonezi kaba sıkıp göndermiş…

Cıvık cıvık bir hal alan ketçap / mayonez karışımını önce tattım, az ekşiydi.

İçten içe yesem mi yemesem mi mücadelesi yaptım ve yedim.

Yediğimden beri vücudumda garip şeyler oluyor. Galiba sonum geldi, çok kötüyüm…

Pis boğazlığın sonu buraya varamaz, sonum bu olmamalı… Çok basit ölüm bir kere bu…

Dün gece arkadaşla konuşuyorduk, dertliymiş…

Yarinden ayrılmış… ( onun tabiri )

Ulan bu zekai’nin şov dünyasına girmesi ilişkilerimizi neden teğet geçmedi?

Neyse kardeşim, umarım barışırsın yarinle…

Yaran yarindir, yarin yarandır. ( çok özlü söz / deliyürek )

Olur ya bir daha giremezsiniz, şimdiden yeni yıl size bol mutluluk getirsin diyorum.

Başka bir paylaşımımı inceleyebilirsiniz

« Kaç aldın?

Türk patent enstitüsü ve ben »