Sevgili…

Gider.

Arkadaş…

Gider.

Dost

Kalır.

Ortak paydamız ne tam bilmesem de bozulmayan bir dostluğum var. Onun sayesinde tanıştığım ve yarı dost olduğum bir kişi daha…

3 kişiyiz toplamda…

Yılbaşında beraber olmamız muhtemel…

Ankara’da açacağız içkileri…

Yalnızlığa ve Kalabalığa içeceğiz aynı kadehte…

İroni severiz biz…

Sevgili gider bir gün, yenisi gelir.

Arkadaş gider, başkası gelir.

Herkes beni sevsin şibilip lip lip de neymiş, hiç gerek yok…

Atatürk gibi bir lideri bile sevmemiş herkes…

Gereksiz insanlar tarafından sevilmemek gurur veriyor artık bana…

Evet! diye haykırıyorum içimden…

Eskiden pek önemserdim, herkesin gönlü olsun diye…

Herkesle iyi anlaşamıyor insan, hele ki dedikodu kültürü bu kadar yayılmışken…

Olmuyor, beynin bir yerinde eksileri toplayan bir mekanizma var ve siz gidince saydırıveriyor kelimeleri…

Hayat dostlarla güzel…

Kalksın kadehler dostlar için…

Bitmeyen dostluklar için…