Bir yerden sonra özleniyor memleket… Denizin ” wuuuuuuuuuuşşş ” sesiyle gelen ve hiç yıkılmayacakmış gibi duran dalgaları sete çarptıklarında paramparça olurlar… Elinde birayla beklersin bir sonraki dalgayı, ama o da hüsrana uğratır.

Kordon’da gezerken sevgilisine sarılıp ufka bakanları görmeniz muhtemeldir. Kimisi de yakamoz un güzelliğine bakarak hayallare dalar. Kordondaki apartmanlar herkesin hayallerini süslemiştir bir kez… ” Bu apartmanda otursam… ” diye başlayan cümleler ve süslü hayaller peş peşe gelir.  Hele ki kıbrıs şehitlerinden alkol yüklü geldiyseniz o zaman bir başkadır kordon…

Çiğdem ( çekirdek ) satan insanlar gezer bisikletle… Sıcak yaz günlerinde su’cularda hazırdır satışa…

Fal baktırmak için kıbrıs şehitlerinin kalabalığına girip kafeye oturmanıza gerek yoktur. Kordona gidip bir yerde sabitlenirseniz falcılar sizi bulur. Bazen elinde gül ile bir kız çocuğu gelir yanınıza… Yanınızdaki kızı göstererek, ” alasın ablama bir gül ” diyerek tam 12′den vurur. Çok tercih edilmez bu gül… Bu güne kadar gül alan sevgili görmedim ve almayanlar grubundaki yerimi her daim korudum. Kişiler arası etkileşim pek fazla yaşanır kordon’un çimlerinde, yine de mahremiyet konusunda şüphe taşımazsınız.

24 saat açık sandwich dükkanlarının sayısı bir hayli fazladır. Kokoreççiler de gececidir İzmir’de…

Cumartesi geceleri sözleşmeye gerek kalmadan içki sofrasında bulurlar kendilerini… Abartacak kadar içmezler ama içkili muhabbetleri çok hoş olur. Hele ki meyhanelerdeki o garip tad…

Gecesi ayrı, gündüzü ayrı güzeldir.

Metro’ya bindiğinizde yüzünüze gülen insan görebilir, buna şaşırabilirsiniz, kendinizi çimdikleyip içten içe ” Burası İzmir ” derseniz şaşkınlık ortadan kalkacaktır.

Bir zaman sonra sizde İzmirli olursunuz, başlarsınız ballandıra ballandıra anlatmaya…